Ah bu düğün dernek işleri ne keyifli ve ne zor… Keyfi, heyecanı olmasa zaten kimseler yapmazdı sanırım. En zoru en başta bitti; gelinliğim hazır
Sağolsun annem (sevgilimin annesi yani) de tıpkı benim gibi, herşey önceden hazır olsun, son ana bırakılıp sıkıntı yaratmasın derdinde. Privenuptia’dan aldık gelinliğimi, peri kızı gibi hissettirdi bana kendimi, o kadar benimsedim, o kadar sevdim ki anlatamam.
Davetiyeler ve nikah şekerleri epey uğraştırdı bizi, hep zor bulunanları hatta hiç olmayanları beğendik ve inat ettik
Neyse ki; istediğimize yakın, yine gönlümüze sinecek şekilde hallettik ikisini de. Aa bi de gelin ayakkabıları vardı kriz olan
Koskoca şehrimde, “Budur!” diyebileceğim birşey bulamadım haftalarca. En sonunda imdadıma yine annem yetişti, taaaa İstanbul’dan özel siparişle ayakkabı getirterek; yaa bu nasıl zevkli bir kadındır anlayamadım ben, her aldığı, her bulduğu, her giydiği şey bu kadar mı güzel olur bir insanın, pes doğrusu!
Uzun lafın kısası, herşey hazır bugünlerde, ufak tefek birkaç detay kaldı. Heyecan, hala varla yok arası, hala sanki bir başkasının düğününe konukmuşum edası var üzerimde
Az kaldı az, çok az hem de
Etiketler: ayakkabı, davetiye, düğün, gelinlik, nikah şekeri
benim “damat”lıkta tamam aşkım bilgilendirelim herkesi
reklam yasakmıydı gizli reklam yaptım ama çaktırma
Damatlığı seçerken bile gözlerim doldu, seni öyle görünce, düğünde ne yaparım bilmem tam takım halinde ![]()
Çoook yakıştı, daha bir yakışıklı oldun ama sevgili sevgilim